Refit 2007

Het winterseizoen 2006 – 2007 is gebruikt om een refit van de Dikke Druyff  uit te voeren. Er was sprake van beginnende roestvorming onder de houten voetlijst en op een aantal plekken bij de stootrand. Verder waren er in de loop van de tijd een aantal beschadigingen van de lak ontstaan, zowel van de romp als van de opbouw en het dek. Maar vooral begon de lak zijn glans te verliezen. Mag ook wel na een jaar of 10!

November 2006 hebben Birgit, Charlotte en ik de Dikke Druyff ontmast en naar Kerkdriel gevaren waar wij in een loods van Thierry van der Zwan gedurende 4 maanden hebben gewerkt. Allereerst hebben we het dekbeslag, de ramen en de luiken gedemonteerd; de motor werd (opnieuw) uit- en ingebouwd (wegens olie lekkage); de sprayhood gedemonteerd en vervangen door een vaste buiskap (doghouse); de voetlijst gedemonteerd en de roest behandeld; andere roestplekken en beschadigingen van de lak behandeld; een generator ingebouwd, een nieuw toilet ingebouwd, en nog vele andere kleine klussen.

Begin maart verhuisde de Dikke Druyff naar de buurman, Ludwich, scheepsschilder, die de boot met onze hulp volledig opnieuw heeft afgelakt. Er is gebruik gemaakt van Stoppani Starglass, een polyurethaanlak. Polyurethaan is een harde 2-componenten lak met een mooie (landurige) glans. Alleen Stoppani heeft een kleur, die in onze ogen mooi bij de boot staat, night blue (soms lijkt ‘t zwart, maar in de zon is het een mooie diep blauwe glans).

Medio maart konden we weer gaan opbouwen aanvankelijk binnen in de loods en de laatste beetjes buiten. Begin april lagen we weer in het water en konden we het binnen weer toonbaar  maken en inrichten. We hadden binnen ook alles willen lakken, maar daar was te weinig tijd voor. Begin mei zijn we de Maas weer afgezakt naar Sint Annaland. De mast lag hier in de loods in de mastenberging. Samen met Birgit heb ik \’m helemaal als nieuw gepoetst en de vallen vernieuwd, en met Jan Tholen heb ik de verstaging nagelopen en maststeps gemonteerd.

Toen de mast geplaatst werd, kwam er helaas een ernstig probleem tevoorschijn. Naast de mastenberging lag een schip van jachtspuiter Kooij, volledig ingepakt in een plastic stellage. Dit schip bleek volledig ge-grit-straald te zijn. Op zich leek het zorgvuldig te zijn gebeurd, maar toen de mast geplaatst werd, vielen er toch een heleboel ijzerdeeltjes op het dek en de opbouw, hetgeen binnen 2 dagen overal roestplekjes veroorzaakte. Het was zeer frustrerend om te merken hoe een man als Kooij zijn verantwoordelijkheid steeds met “lul-smoezen” wist te ontlopen. Hoe goed hij zijn werk als jachtspuiter ook mag doen, wij vonden het een aanfluiting. Wat ons betreft is Kooij Ship Operation geen aanvulling voor de haven Stalland gebleken. Twee jaar later worden we nog steeds geconfronteerd met (weliswaar wegpoetsbare) roestvorming op dek en opbouw!

Ondanks bovengenoemde problemen was het eindresultaat prachtig. Iedereen dacht dat het schip nieuw was. Dank aan de velen die hieraan hebben bijgedragen, zoals Jan, Ludwich, Thierry. Charlotte en Matthijs, Christoffel, Lodewijk (een beetje) en nog vele anderen.